hırkamı düştüm yer deniz
bir hayat güldü çocukluğun sakalından
milli sulara
övüncün gerilimiyle beslenen açlığım..şimdi pusuda gözlerinin
or deniz marjinal kayıtlardan keyfiyet salan kirlilik
baktıkça bağışlanmayı sınan suratı
sabahı çarşaflarda öğle asıyor
kurumuş bir mendil arka cebimde..katlı düşlerin eski sevdası
tam oniki yerimden bıçaklı
azgın kanamayı zamana yaydı keten düşlerim
esrarengiz bir çuvalda
yoktun..işlenmiş mendile sarılmaktı ısrarım
parmaklara gümüşten bir halkayı
kalbimin kuyusuna atmaktı
yağmur perperişan küskün bir dudaktır artık
yağmur koyu hisardır göğsüne
çırpındıkça kara bir deniz boş yere
döküldükçe kum harçlandı kalbe
hırkama beton
Hüseyin Bozkurt
27 Aralık 2009 Pazar
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder