ne zaman kalksa bir otobüs
yol oluyorum sevdiğime doğru
şeritler
ezberlediğim güller yan çiziyor sonra
açııyor bir yerlerde unuttuğum gülüşler
sonra buzlu bir rakı silkiyorum
huyumdan aşağı
bir mola anı
anlıyor ve de hınzırca gülümsüyor geçtiklerim
aklıma söz geçiriyor durmadan ..çektiklerim
kaçsam bir dostun rakısından
anlıyorum
alınır papatyalar
kırlar varmaz anasona
endişeler bunalır yersizlikten
bırakıyorum
aklı
bir daha düşmüyor kimse
ve sonra kar yağıyorum ..kar yağıyor
aklımda
siyah bir leke
bir dostun gülüşünde
kalıyorum uzunca
beyaz çekiliyor geceler
Hüseyin Bozkurt
.jpg)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder