Kandid uslanmaz çocukluğum





anlamı bilen renklerin ayırdındadır söz..esrarengiz alayında hak etmek onca günahı

sözlerin rengi var demiş bir yerinde..sevgili
tenha çekiyor dudaklarında

kuşkulu öpücükler yağmur gezintisi bir vapur sonrası

ateş kül ve gri gökyüzü bir arada..çarmıha verilmiş topu
çocuklar oyun istemekte haklı

Ahmet Abi..çocukluk taşınan bir şey midir
büyükler niçin seyirci

ağzıma gül veren kadınlar çamaşırlarını unutmuş yastık altlarında

yıkıyorum ellerimi bırakılan sislerle

onarıyor bir çocuk tedirginliğinde suyu gözlerim


dekor tamamlayan gövdem başka yürüyor Ahmet Abi

gözlerim yaşlanmak istemiyor ..öte yanım ölüm mevsimi


ağaçlar niçin küs kuşlara

keskin bir elma derinliğinde çiziyor yüzümü


bilinci ayıyorum..bilinci söküp kınından

bir yaz yağmuru kanıyorum

hiç bir şey bilmiyor damar..aktığı onca yol dişetlerimden

çıldırasıya dövüyor bir çoban kavalını


saçlarım bakır rengi buruyor hayatı..saçlarım uzun bir gece değil artık

bir çantanın ince gözlerine düşmüş yaprak


bir kaç kırık not kalmış Volt..kandid uslanmaz çocukluğum

hiç bir arayış çekmedi

kapıkulları..sultan pazarında salınan bir dişi geyik..yalıkuşları ardında


durdurak demeden yaşıyor muyuz Ahmet Abi



Hüseyin Bozkurt

http://www.HBozkurt.blogcu.com