hafızamın son altından ayarı

değeri bozuk bir gümüş

parıldamıyor zeytini su yüzüne vuran

gözlerinin karası


yaşlı bir uğultu kalır aramızda geçip gitmiş tırnakların

çizilebilir belki hasretin yamacında

etimin kimsesiz coğrafyası


güneyden sessizce ağıtlanır döl arısı

oğul hadi oğul ver dilimde yürek yarası


hiç gitmedim hep buralıyım derse yazıklar beni

çıban arası..gözlerim trahom..bakışlarıma kitlenmiş mavzer

bu nasıl bakmak hayata kendi çanından

ot tıkamaya çalışan sessiz uğultu


ben hep buralıyım..ellerim nasır değilken henüz

tüm çocukları barışa verdim


kalan yalnızlık değil..bir avuç kül hatırası



Hüseyin Bozkurt