beni yağmursuz koydun sevgili bulut
seni kıracak bir su bulmadım
içimin kuyusuna taş atmış yusuf
içim doludur durmadan

seni bağırabilirim bir karganın gölgesinde
seni ağacın dalına asabilirim
ve sonra karşına bir cudi yerleştirebilirim

ah benim boynu kara gençliğim
daha dün yaşamış gibi yarın büyüdüm
olmadım kendime sathında yüz

gözyaşlarımı unutma emi erken donmuş zap kenarında

seni ağırabilirim kiralık kalbime
çok geniş bilirsin sevdalara..insana cana

hiç kül grisi görmedim kurşunlar yağarken
bir bulutun güldüğünü
içimde derin hasretlerden kalan bir fincan
ürkütür dudağımı geçen katırlar

ve sonra seni yağabilirim..elinde tutabilirim..ne olur bizim eve gel
sevgili bulut